نفت، راهی دراز: دستاوردها

برخی رویدادهای صنعت نفت ایران در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی:
-افزایش توان تولید و صدور ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ بشکه نفت در روز

پالایشگاه آبادان:
– به کار گماردن نخستین مدیر ایرانی
– رسیدن به توان پالایش ۶۳۵،۰۰۰ بشکه در روز / پالایشگاه آبادان
– برپایی فراگیر پالایشی با ساختن کارخانه های پتروشیمی وابسته
– دریافت گواهی جهانی یک میلیون ساعت کار بدون حادثهء ناتوان کننده برای سه
سال پی در پی.
– ساخت پالایشگاه در خارج:
در مدرس ، هندوستان
Chennai Petroleum Corporation Limited (CPCL) is an Indian state-owned
oil and gas corporation headquartered in Chennai, India. It was formed
as a joint venture in 1965 between the Government of India (GOI),
AMOCO and National Iranian Oil Company (NIOC) having a share holding
in the ratio 74%: 13%: 13% respectively.
ساخت پالایشگاه در کرهء جنوبی
ساخت پالایشگاه در آفریقای جنوبی
– بر پایی شرکت ملی نفتکش ایران:
از شرکت های فرعی شرکت ملی نفت ایران است که در سال ۱۹۵۵ تأسیس و در
سال ۱۳۸۸ به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون بزرگترین شرکت
نفت‌کش در خاورمیانه و چهارمین شرکت نفت‌کش در جهان است. این شرکت
نفت خام ایران را به بازارهای صادراتی می رساند و همچنین در بازرگانی دوسویه (=متقابل)
محموله های نفتی را برای برخی از ۱۵۰ رشته نفت در سراسر جهان، از
جمله رویال داچ شل، توتال، آرامکو سعودی و شرکت های تولیدی نفت دولتی کویت
و ابوظبی حمل می کند.
– مشارکت با بریتیش پترولیوم:
میدان گازی «رام» در ۳۹۰ کیلومتری شمال شرقی بریتانیا قرار دارد و شرکت
نفتی بریتیش پترولیوم و شرکت ملی نفت ایران به طور مشترک و در چارچوب
مشارکت ۵۰ درصدی از این میدان گازی بهره‌برداری می‌کنند. میدان گازی
“رام” در نزدیکی شهر آبردین اسکاتلند قرار دارد و درسال ۱۹۷۷ کشف شد
برپایی شرکتهای نفتی مشترک بر اساس ۵۰ ۵۰ و تحت قوانین ایران:
– نمونه:
تأسیس شرکت نفت ایران – پان آمریکن( ایپاک)
شرکت ایپاک در ۳۱ می ۱۹۵۸ میلادی برابر با ۱۰ خرداد ۱۳۳۷ با مشارکت شرکت نفت
پان آمریکن شعبه استاندارداویل ایندنیا و شرکت ملی نفت ایران با هدف
اکتشاف و استخراج نفت در شمال خلیج‌فارس در مساحتی حدود ۱۶ هزار کیلومتر
مربع و با سهام مساوی تأسیس شد. در قرارداد امضا شده تصریح شده‌بود که
پان آمریکن ۲۵ میلیون دلار به شرکت ملی نفت ایران پرداخته و متعهد می شود
که طی ۱۲ سال حداقل ۲۵ میلیون دلار برای تحقق طرح‌های مشترک هزینه کند.
همچنین در قرارداد پیش‌بینی شده‌بود که ۷۵ درصد سود ناشی از فروش نفت‌خام
توسط ایپاک به شرکت ملی نفت ایران و ۲۵ درصد به پان آمریکن پرداخت شود.
از سال ۱۳۴۰ ایپاک در میدان شماره ۱ داریوش بهره‌برداری نفت را آغاز کرد
که تولید اولیه آن به ۱۰ هزار بشکه در روز می رسید. در سال۱۳۴۱ نیز میدان
نفتی سیروس توسط این شرکت مورد بهره‌برداری قرار گرفت که ۱۲ هزار بشکه در
روز از آن نفت به دست می آمد.
نوع این شرکت شرکت سهامی است ودر اداره ثبت شرکت های ایران به ثبت
رسید ودارای تابعیت ایرانی بوده و نسبت به مواردیکه تکلیف آن در اساسنامه
شرکت تعیین نشده مشمول مقررات قانون تجارت ایران است اصل تساوی در مشارکت
طرفین نسبت به شرکت ایران پان آمریکن در اداره شرکت مزبور منعکس خواهد بود
بنابراین نصف اعضاء هیئت مدیره از طرف شرکت ملی نفت ایران ونصف دیگر از
طرف شرکت پان آمریکن تعیین می شوند رئیس هیئت مدیره را شرکت ملی نفت
تعیین می کند.
– شرکت ملی نفت ایران دومین شرکت بزرگ جهان:
Fortune 500, 1976
– رساندن استخراج و صدور نفت به ۶،۰۰۰،۰۰۰ بشکه.

***

بر پایی شرکت ملی نفتکش ایران:
از شرکت های فرعی شرکت ملی نفت ایران است که در سال ۱۹۵۵ تأسیس و در
سال ۱۳۸۸ به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون بزرگترین شرکت
نفت‌کش در خاورمیانه و چهارمین شرکت نفت‌کش در جهان است. این شرکت
نفت خام ایران را به بازارهای صادراتی می رساند و همچنین در بازرگانی دوسویه (=متقابل)
محموله های نفتی را برای برخی از ۱۵۰ رشته نفت در سراسر جهان، از
جمله رویال داچ شل، توتال، آرامکو سعودی و شرکت های تولیدی نفت دولتی کویت
و ابوظبی حمل می کند.

پی نوشت؛ https://www.instagram.com/p/DU_cucJjxCj/?igsh=MWppYjY5MHp0NjlxNQ%3D%3D

hamkarnaftkheez1 Tagهمکارنفتی |⬅️ آغاز فروش نفتکش‌های وزارت نفت
محاسبه قیمت نفتکش تحریمی با آهن قراضه

مجیدعلی نازی، مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت، درباره ماجرای فروش کشتی‌های وزارت نفت توضیح داد و گفت: این کشتی‌ها را به این دلیل فروختیم که تعدادی از آنها تحریم شده‌ بودند و تعدادی هم در خطر تحریم بودند. بنابراین یا باید اجازه می‌دادیم کشتی وارد لیست تحریم شود که اغلب افراد برای حفظ منافع خود و محافظه کارانه همین کار را انجام دادند و ضرر و زیان قابل توجهی به بیت‌المال وارد کردند، بطوری که ارزش کشتی را از ۴٠ میلیون دلار به ١٠ الی ١٢ میلیون دلار پایین آوردند چراکه وقتی کشتی وارد لیست تحریم می‌شود فارغ از سال ساخت و امکاناتش، به آهن پاره و آهن قراضه تبدیل می‌شود. حالا این قیمت ارزش دارد یا اینکه آن را به قیمت خوب می‌فروختیم؟

وی ادامه داد: اگر کشتی وارد لیست تحریم شود استفاده از آن یا برای انبار نفت است یا اینکه تنها می‌تواند در مسیری که وارد بندری نشود، تردد داشته باشد به همین دلیل ارزش آن به شدت افت می‌کند.

وی درباره انتقادها از فروش کشتی خارج از چارچوب‌های نظارتی تاکید کرد: برای فروش این تعداد از ناوگان، مجوز‌های لازم را از سران قوا داشتیم. اساسا مگر این امکان وجود دارد که در سیستم دولتی بتوان حتی یک پراید را بدون مجوز فروخت. آیا می‌توان در سیستم دولتی حتی یک دسته بیل را بدون مجوز و بدون هماهنگی و بدون اینکه سیر مراحل قانونی آن انجام شده باشد، به فروش رساند؟ مگر می‌توان کشتی دولت و وزارت نفت را فروخت و راست راست راه رفت؟ مگر کشتی جاکلیدی است، آن هم کشتی که ٣١٠ متر طول و ۶٠ متر عرض دارد. مگر این کشتی به نام بنده بوده یا ارثیه من بوده که بتوانم به راحتی آن را بفروشم؟

مجید علی نازی؛ با اشاره به نحوه محاسبه قیمت فروش کشتی، اظهار داشت: قیمت آهن قراضه مشخص است، فرض کنید بیشترین قیمت آهن در هر تن ۴٠٠ دلار است، یک کشتی VLCC هم ۴٠ هزار تن وزن دارد؛ ارزش آن ١۶ میلیون دلار محاسبه می‌شود. حال اینکه این قیمت برای یک اسکرپ یک کشتی غیر تحریمی است و اگر کشتی تحریمی باشد، قیمت به ٣٠ درصد کاهش پیدا می‌کند و با این وجود قیمت کشتی به حدود ١٠ الی ١١ میلیون دلار کاهش پیدا می‌کند. اما ما توانستیم کشتی را بالاتر از این رقم به فروش برسانیم و رقم دقیق را نمی‌توانم اعلام کنم اما رقم فروش بالاتر از ١۴ میلیون دلار بود./ایلنا

#نفتکش#تحریم#نفت#اقتصاد#وزارت_نفت

📡 پایگاه_خبری_همکار_نفتی ، پایگاهی برای همکاران نفتی