
بزرگداشت فردوسی
شاهنامهْ – زیستی
چنین پیداست که در گذر سده های دراز پس از سروده شدن شاهنامه آنچه که در
آن آمده بینش ایرانیان شده است، در همه جای ایران، در همه چهره های
زندگی؛ در جنگ، در آشتی، در اندرز خواهی و اندرز گویی، راستگویی، درست
پیمانی و دیگر.
نمونه ای از آن در آوردگاه چنین هست که در پی خواهد آمد، دو مرد نبردهٔ
قشقایی و بختیاری در نبردگاه، روی در روی، چشم در چشم و جنگ افزار سرِدست
آمادهٔ تاختن به یک دیگراند و باهم چنین شاهنامه ( سخن) می گویند:
رکاب زنان تاختم با پنج سوار, برای گردنه، پیادگان اعزامی تیررس سارقین
رسیده بنای تاک تاک را به هم گذارده… یکی به ایشان گفت:
گمانم که از جان سیر آمدید
که اکنون به چنگال شیر آمدید
تُرک (قشقایی) در جواب گفت:
همانا که تو جنگ نادید ه ای
صدای. سُمِ اسب نشنیده ای

—————
بابادی عکاّشه، اسکندر (خان): تاریخ ایل بختیاری، تهران، ۱۳۶۵، صص ۳۱۶، ۳۳۶، و ۳۳۸–
دیوار نگاره رستم در پنجکند، تاجیکستان. این دیوار نگاره پنج سده پیش از
سرودن شاهنامه فردوسی نگاشته شده است.
https://shadanblog.blog.ir/1400/07/shadan333
زندگینامه اسکندر خان بابادی عکاشه:
https://shadanblog.blog.ir/1400/07/shadan333